زمان های خاص «routines»:
حوادث و زمان های خاصی که بر زورگیری تاثیر می گذارند عبارت اند از:
1. حوادث خاص «especial events»: حوادث خاص همانند، بازیهای ورزشی، جشنواره ، بازیهای المپیک بسیاری از غیر ساکنان را به مناطق ناآشنا باز می آورد ملاقات کنندگان و ناآشنایان ممکن است ناخواسته تصمیماتی را اتخاذ کنند که ریسک قربانی شدن آنان را افزایش دهد. همچنین آنان ممکن است ویژگی هایی داشته باشند که آنان را برای زورگیران جذاب جلوه دهد. مانند: داشتن پول نقد، جواهرات، صحبت با تلفن همراه در معابر و امکان عمومی و عدم هوشیاری ، بیرون ماندن در خیابان در ساعات درشب و …
2. تعطیلات «Holidays »: تعطیلات خاص، قربانیان زیادی را در معرض عموم قرار می دهد اکثر این مسافرین پول نقد و سایر اشیای با ارزشی با خود حمل می کنند که آنان را به طعمه های جذاب برای زورگیران تبدیل می کنند. از طرفی اکثر آنان با مناطقی که مسافرت می کنند آشنایی کامل ندارند و همین امر به جذابیت و آسیب پذیری آنان دامن می زند.
3. حوادث و عادات سالیانه « Annual routines»: شروع سال تحصیلی جدید مقدار اشیاء و محصولات با ارزش همانند: لب تاپ، لباس جدید و … را افزایش می دهد و همچنین است دانش آموزان جدید برای کالج و دانشگاهها
4. حوادث و عادات روزانه «every day routimes »:
ساعات رفتن وبرگشتن از مدرسه بر زورگیری تاثیر می گذارد همچنین مسافرت های کوتاه روزمره ساعات شلوغی صبح وغروب «rush hour» در مدت کوتاهی مسافران زیادی را وارد و خارج از شهرمی کند. اینکه چگونه «rush hour» بر الگوهای زورگیری تاثیر می گذارد از یک شهر به شهر دیگر واز یک محله به محله دیگر تغییر می کنند. نکته ی دیگر آنکه پرداخت های روزانه نیز می تواند بر زورگیری تاثیر بگذارد. کارگرانی که بصورت روزمره پول و حقوق دریافت می کنند. طعمه های خوبی برای زورگیری محسوب می شوند. به دیگر سخن آنکه مشکل زورگیری زمانی ظاهر می شود که مجرمین زمان، روز و مکان هایی را که افراد پول در دسترس دارند را بدانند.
اختلال و بهم خوردگی رویه ها و عادات همیشگی نیز بر ارتکاب زورگیری تاثیر می گذارد به عنوان مثال تعمیرات خیابان و معماری، عابران پیاده را مجبور می کند که از مسیری معمول تردد خود به مسیرهای ناشناخته پا بگذارند. علاوه براین به منظور صرفه جویی در وقت برخی از عابران پیاده به کوچه های ناامن و راههای میان بر پا می گذارند بنابراین زورگیران می توانند از تعمیرات به عنوان یک سلاح استفاده کنند.
بنابراین ما در بررسی علل وعوامل زورگیری تنها به عوامل مربوط به مجرم بسنده نکردیم و عوامل مربوط به قربانی، مکان و زمان نیز، تاحدی برشمردیم. زورگیری جرمی است علیه اموال و سوء قصد علیه اموال معمولا از جرائمی است که بعلت افزوده شدن صور مختلفی بر آنچه که وجود داشته است غالبا از سایر جرایم بیشتر رخ می دهد. از جمله عوامل ظاهری و مستقیم جرایم علیه اموال که پیچیده و فراوان است می توان به موارد ذیل اشاره کرد:
نیاز و احتیاج، فقر وگرسنگی، دزدی به خاطر دیگری مانند پرداخت مهر و رفع گرسنگی، سرقت به منظور رسیدن به هدف، ترس از دست دادن ثروت، رفاه، آسایش، قرض و وام . از دست دادن اموال و دچارشدن به فقر، حرص وآذر،انتقام، بیکاری، وضع اقتصادی و …
ب) تدابیری پیشگیری از زورگیری:
1) پیشگیری کیفری:
توسل وتمسک به کیفر و مجازات های صعب و سخت از مشخصات دیرینه سیاست کیفری جوامع برای ایجاد رعب و وحشت در افراد مستعد بزهکاری و جلوگیری از ارتکاب جرم می باشد. بر خلاف تصور این رویه، اختصاص به دوران حاکمیت کلیسا و یا عنصر روشنگری ندارد. این رویکرد از زمان تشکیل اجتماعات بشری تا به امروز حول محور این توجه که کیفر باید موجب تنبه و بازدارندگی مجرم و تنبه بزهکاران بالقوه شود، چرخیده است . مجازات های ارعاب آور، برای زورگیری اخیرا خیلی شدید هستند. دلیل کمی وجود دارد که باور کنیم افزایش این مجازات ها مانع مجرمین برای ارتکاب سایر جرایم می گردد. تصمیم مجرمین برای ارتکاب زورگیری معمولا در شرایطی شکل می گیرد که آنان خودشان را تحت فشار می دانند که سریعا عمل کنند. و همچنین زورگیران می دانند از روی تجربه که احتمال اینکه دستگیر شوند و گیر بیافتند بسیار کم است. به خاطر همین است که مشخص می گردد مجازات های ارعاب آمیز هر چقدر سنگین باشند آنان را از ارتکاب جرایم آینده باز نمی دارد. افزایش مجازات ها برای زورگیری تنها زمانی اثر بازدارندگی دارند که همراه باشند با افزایش کشف و پی گیری چنین جرایمی. حال اگر مجرمین نمی توانند به آسانی باز داشته و ارعاب شوند، آنان که دستگیر می شوند را به عنوان مثال می توان بازندانی کردن به مدت طولانی ناتوان ساخت. این استراتژی کنترل مهمی محسوب می شود که می تواند باعث کاهش جراین خشن و جرایم مالی شود. اما ایراد مهمی بر زندانی ساختن این دسته از مجرمین وجود دارد چرا که در ارزش ها و اعتقادات آنان به فرهنگ خیابانی تغییری ایجاد نمی کند. و بسیاری از مجرمین به زورگیری خود در زندان ادامه می دهد، اغلب به خاطر اعمال نامشروع و غیر قانونی که در بیرون اززندان نیز به خاطر آن مرتکب جرم می شوند، به عنوان مثال برای گرفتن مواد مخدر زمانی که مجرمین بطور مداومی زندانی می شوند، نتایج بعضی اوقات متفاوت هستند با آنچه که مورد علاقه طرفدار این گونه مجازات ها هستند. در واقع سختی وشدت این گونه مجازات ها با تجربه کردن زندان آسیب می بیند.
به خصوص زمانی که فرد مطمئن شود زندان قابل تحمل است. می توان استلال کرد که زمانی شرایط زندان سخت و توام با سختگیری شدید باشد، مجرمین کمتری زیر بار دوباره زندانی شدن می روند. اگر صرف زندانی کردن ترس کافی برای زندانیان ایجاد نمی کند، شایه به خاطر عدم شرایط سخت باشد. قبل اینکه باشتاب و نسنجیده از افزایش این گونه مجازات ها برای کنترل زورگیری استفاده کنیم، بایست توف فکنیم و آینده را در نظر بگیریم. چه اتفاقی خواهد افتاد که محکومین امروز زورگیری بصورت دسته جمعی به خیابان ها برگردند ؟
در خصوص مجازات اعددم برای زورگیری، بایست گفت که اساسا در صورتی این مجازات برای زورگیری در نظر گرفته می شودکه فرد زورگیر با سلاح، در میان مردم رعب ووحشت ایجاد کند. که در اینصورت طبق ماده ی 185 ق.م.1، وی محارب است و مجازات اعدام برایش در نظر گرفته می شود. این در حالی است که اغلب، محاکم در اینصورت نیز زیر بار مجازات اعدام نمی روند و به حکم حبس و شلاق در نظر گرفته شده برای سرقت مقرون به آزار بسنده می کنند.
بنابراین طبق قانون، نمی توان برای زورگیری یکسره مجازات اعدام را در نظر گرفت. و تنها با احراز شرایط مذکور در قانون می توان حکم به اعدام فرد زورگیردارد. گاه وحشت عمل مجرمانه به گونه ای است که جامعه برای اعاده نظم عمومی و کاستن از نگرانی مردم ناگزیر به مجازاتی شدید متوسل می شود. حذف بزهکاران خطرناک، همانند زورگیران که با عمل مجرمانه ی خود موج شدیدی از رعب ووحشت را در میان مردمان، ایجاد می کنند، بصورت اعدام و زندان ابد شیوه های مرسومی است که نتیجه ی آن جامعه در مجموع بیش از بزهکاران منتفع می شوند.
2)پیشگیری غیر کیفری از زورگیری:
2-1) پیشگیری رشد مدار از زورگیری:
یکی از روشهای پیشگیری غیر کیفری از زورگیری، پیشگیری رشد مدار است. کودکان آینده سازان یک کشور هستند بنابراین در صورتی که مرتکب جرم شوند نه تنها جامعه هزینه ارتکاب آن جرم را می پردازد. بلکه هزینه ی ناشی از پرورش یک مجرم و تبعات آن در آینده را هم باید تحمل شود. به همین دلیل پیشگیری از جرایم کودکان و نوجوانان اهمیت زیادی دارد. دررویکرد پیشگیری از جرم نیز باید از بستر اجتماع آغاز شود و این همان رویکردی است که اکنون ساست جنایی فعلی جهان را در پیشگیری از جرم تشکیل می دهد. در مورد پیشگیری از بزهکاران اطفال و نوجوانان رفتن به سوی پیشگیری های غیرکیفری و پیشگیری های اجتماعی از اولویت مضاعفی برخوردار است. یعنی باوجود اینکه تاکید می شود به طور کلی باید رویکردهای پیشگیری اجتماعی مد نظر قرار گیرد این روش در مورد اطفال و نوجوانان اهمیت مضاعفی پیدا می کند زیرا کودکان و نوجوانان در سن رشد هستند و شخصیت آنها در حال شکل گیری است. اگر جامعه به دنبال این است که به عنوان مثال با استفاده از پلیس و قوانین شدید فرد معد ارتکاب جرم را از گرایش به جرم بازدارد. در پیشگیری رشد مدار تاکید براین است که اصلا ظرفیت ارتکاب جرم در کودک ایجاد نشود. درمورد اولین واصلی ترین محور پیشگیری رشد مدار باید گفت که این نوع پیشگیری مبتنی بر این اعتقاد است که روند گرایش افراد به سمت ارتکاب جرم اتفاقی نیست بلکه سیری را طی و متناسب این سیر، فرد کم کم به سمت ارتکاب جرم گرایش پیدا می کند. در نتیجه اقدامات پیشگیرانه هم باید همین سیر را تحت پوشش دهد. یعنی تمام دوران رشد را که بدو تولد شروع می شود تا 18 سالگی ادامه دارد، باید پوشش دهد. در مطالعه ی موردی زورگیری خواهیم دید که درصد زیادی از زورگیری ها در این مطالعه توسط نوجوانان بین 15تا20 سال ازتکاب یافته است اینجاست که اهمیت پیشگیری رشد مدار، نمایان می شود. در این پیشگیری اعتقاد این است که هرچه زودتر اقدامات پیشگیرانه انجام شود، اثرآن نیز بیشتر است از طرف دیگر هرچه زودتر کودک وارد بزهکارای شود امکان مزمن و پایدار شدن بزهکاری در او بیشتر است پیشگیری رشد مدار متعقد است که از ابتدای کودکی به سراغ کودکان در معرض خطر باید رفت. اولاً در این نوع پیشگیری در زورگیری، به سراغ کسانی می رویم که در معرغ خطر ابتلا هستند. بنابراین به دنبال آن هستیم باشناسایی عوامل خطر گرایش به زورگیری (وبه طورکلی بزهکاری) درصدد رفع آنها برآیم. در واقع در این نوع پیشگیری، ما از قبل برای رفع خطر یا کاهش اثر عوامل خطر برنامه ریزی می کنیم. یعنی یک سازمان یا نهادی برنامه ریزی می کند که عوامل خطر را شناسایی کند. چهار عامل تاثیر گذار در گرایش اطفال و نوجوانان به بزهکاراری، خانواده، مدرسه، گروه هم سالان و رسانه ها هستند. علاوه براین عوامل پیشگیری رشد مدار به یک سلسله نقاط تحول یا گردنه های رشد توجه ویژه ای دارد. در این گردنه ها کودکان در معرض خطر شدیدی هستند و پیشگیری رشد مدار از آنها به عنوان یکی از عوامل گرایش به بزهکاری و ایجاد کننده خطر نسبت به کودکان در نظر بگیریم یکی از نقاط خطر عمده یا همان گردنه هایی که گفتیم جایی است که خانواده براثر فوت یا طلاق از هم متلاشی می شود. که در این حالت کودکان ممکن است بی سرپرست شوند ودر واقع کانون خانواده را از دست دهند. وقتی یک خانواده دچار اضمحلال شود، زمینه بروز خطر فراهم می شود. به عبارت دیگر مایک بار بررسی می کنیم که خانواده وجود دارد و این خانواده چه اثری در گرایش افراد به بزهکاری دارد. اما جای دیگر بررسی می کنیم که خانواده به دلیل طلاق فوت یا از همه خطرناک تر به دلیل زندانی شدن والدین از هم پاشیده شده باشد که در این صورت کودک در معرض خطر بزهکاری قرار می گیرد. خانواده ی از هم پاشیده اساس کجرویها را در کودکی پایه گذاری می نماید که این امر در نوجوانی با شدت وحدت ظاهر می گردد .
نخستین محیط اجتماعی که کودک بعداز خانواده وارد آن می گردد مدرسه است. یکی از نقاط خطر گرایش به بزهکاری، زمانی پیش می آید که کودک دچار افت تحصیلی می شود در معرض خطر ترک تحصیل قرار می گیرد و از مدرسه جدا می شود. کودکانی که در دوران رشد به هر دلیلی فرصت تحصیل را از دست می دهند واز مدار تحصیل خارج می شوند به شدت در معرض خطر گرایش به بزهکاری قرار می گیرند. این موضوع از دو جهت اهمیت دارد، یکی اینکه اساسا فرصت رشد مطلوب را از دست می دهد وثانیا فردی که دوران تحصیلی را طی نکرده است فرصت بیشتری برای گرایش به عوامل آسیب زا پیدا می کند و خطر بیکاری یا احیانا اشتغال به کارایی که ممکن است او را در معرض خطر قرار می دهد، افزایش می یابد در مطالعه ی موردی زورگیری خواهیم دید که درصد زیادی از زورگیران کم سواد و دارای تحصیلات ابتدایی و راهنمایی هستند. بسیاری از بزهکاران