موردتوجه قرار می گیرد آن است که تمامی عوامل دخیل در آسایش مرتبط با هم و به صورت یک سیستم واحد در نظر گرفته می شود . آنچه زیر مجموعه آسایش در معنای عام آن قرار می گیرد عبارتند از :
• آسایش
• آرامش
• امنیت
• ایمنی
• سلامت
طراحی پایدار تلاشی است در جهت ایجاد حداکثر اسایش افراد با بالا بردن کیفیت زندگی و ایجاد کمترین لطمات به محیط پیرامون ، تأمین آسایش در طراحی پایدار با ایجاد کمترین آلودگی محیط زیست و با استفاده از عوامل طبیعی میسر می شود. (رشیدزاده،1391)
1-15-3 اصول اولیه طراحی پایدار
طراحی پایدار همکاری متفکرانه معماری با مهندسی مکانیک ، برق و سازه است . علاوه بر فاکتورهای متداول طراحی مانند زیبایی ، تناسب و بافت و سایه و نور و امکاناتی که باید مدنظر قرار گیرند ، گروه طراحی باید به عوامل طولانی مدت محیطی ، اقتصادی و انسانی توجه نموده و اصول اولیه آنرا که به قرار زیر است ، مدنظر قرار دهد :
1-15-3-1 درک محیط
درک محیط باعث مشخص شدن مراحل طراحی از جمله جهت قرار گیری نسبت به خورشید و چگونگی قرارگیری ساختمان در سایت و حفظ محیط پیرامون ودسترسی سیستم نقلیه و پیاده می گردد.
1-15-3-2 ارتباط با طبیعت
چه ساختمان در داخل محیط شهری باشد و چه در یک محیط طبیعی تر ، ارتباط دادن طبیعی به محیط طراحی شده روح و جان می بخشد.
1-15-3-3 درک تأثیرات محیطی
طراحی پایدار سعی در درک تأثیرات محیط ازطریق ارزیابی و تحلیل سایت دارد :
ارزیابی انرژی مصرفی ، سمیت مصالح و تکنیک های ساختمان سازی
بطوری که تأثیر منفی محیطی را می توان از طریق استفاده مصالح ساختمان سازی پایدار ، مصالح با سمیت کمتر و مصالح ساختمانی قابل بازیافت کاهش داد.
1-15-3-4 روند مشارکتی طراحی
طراحان پایدار ، اهمیت توجه به هر نظری را می دانند . همکاری با مهندسین مشاور و متخصصین دیگر در مراحل اولیه طراحی صورت می پذیرد . طراحان همچنین به نظرات ساکنین محلی و همسایگان محلی نیز توجه می کنند.
1-15-3-5 درک مردم
طراحان پایدار باید به فرهنگ و دین و نژاد مردمی که قرار است برای آنها طراحی کنند ، توجه کنند.
بنابراین معماری پایدار ترکیبی چند ارزشی در بر دارد :
زیبایی شناسی ، محیط ، اجتماع ، سیاست و به عبارتی طراحی و ساختمان سازی هماهنگ با محیط(رشیدزاده،1391)
1-16 دو نمونه از فناوری های معماری پایدار
1-16-1 فناوری دیوار سبز Green Wall/
دیوار سبز فناوری نوینی است که امروزه جایگاه خود را به آرامی در شهرهای معاصر ومترقی جهان پیدا می کند. دیوار سبز به دیواری گفته می شود که به صورت سازه مستقل و یا بخشی از یک ساختمان با پوشش گیاهی پوشانده شده باشد.
دیوارهای سبز دامنه وسیعی از فواید زیست محیطی ، اقتصادی و اجتماعی را در بر می گیرند. پوشاندن نمای ساختمان با پوشش گیاهی ، از نظر ابعاد زیست محیطی ، در کاهش آلودگی هوا و آلاینده ها ، کاهش گازهای گلخانه ای ، کاهش دمای محیط پیرامون و تعدیل پدیده ی جزیره ی گرمایی شهری ، کاهش آلودگی صوتی ، کاهش مصرف انرژی و در یک کلام بهبود کیفیت محیط زیست نقش تعیین کننده ای دارند. دیوار سبز همچنین با ایجاد زیستگاه برای گونه های گیاهی و جذب گونه های جاندار و پرندگان از نظر اکولوژی و حفظ تنوع زیستی دارای اهمیت می باشد.
از نقطه نظر اقتصادی نیز دیوارهای سبز با افزایش سطح فضای سبز ، حفاظت از سازه بنا و نیز بعد زیباسازی محیط ، به ارزش بنا می افزاید . دیوار سبز همچنین ، با ایجاد عایق حرارتی موجب ذخیره انرژی گرمایش و سرمایش در زمستان و تابستان و در نهایت کاهش هزینه های در ارتباط با مصرف انرژی می شود . سیستم آبیاری قطره ای دیوارهای سبز و چرخش آب در سیستم ، منجر به ایجاد فضای سبز با حداقل مصرف در آب است.
از نظر بعد اجتماعی دیوارهای سبز با ادغام طبیعت و ساختمان ، و زیباسازی محیط زندگی شهروندان ، موجب ایجاد و ارتقاء نشاط شده ، به سلامت جسمی وروانی شهروندان کمک شایانی می کنند . زیباسازی منظر شهری و بهبود مناظر اطراف ساختمان می تواند به عنوان دیگر مزایای اجتماعی این فناوری نو مدنظر قرار گیرد. ایجاد فرصت های جدید شغلی در ارتباط با این فناوری نوین از دیگر مزایای اجتماعی دیوارهای سبز محسوب می شود. اخیراً زراعت شهری و کشت سبزیجات و صیفی جات در قسمت هایی از دیوار سبز که در دسترس است باب شده که خود زراعت شهری مزایای اجتماعی و اقتصادی فراوانی برای شهروندان را در پی دارد.
دیوارهای سبز را می توان در مقیاس های متفاوت ، از خلق فضاهای کوچک خصوصی مانند دیواره ی حیاط ها و نمای بناهای کوتاه مرتبه گرفته تا مقیاس بزرگتر ، سبز کردن نمای برج ها به کار برد. دیوارهای سبز انواع مختلف، و مشخصات و ویژگی های متفاوتی دارند که باتوجه به فاکتورهایی چون نوع ساختمان ، ارتفاع ، آب و هوا ، نوع گیاه ، بودجه تعریف شده و غیره ، برای پروژه ای خاص انتخاب می شود . دو گروه اصلی دیوار سبز عبارتنداز :
1. نمای سبز Green Façade/ 2. دیوار زنده Living Wall /
1. نمای سبز Green Façade/
نمای سبز ، نوعی دیوار سبز است که در آن استراکچر ساده ای به صورت داربست به دیواره بنا متصل شده ، به عنوان تکیه گاهی برای گیاهان خزنده و بالا رونده ، چون مو ، پاپیتال و غیره عمل می کند. نماهای سبز می توانند به نمای ساختمان ، نرده و ستون ها تکیه کنند و یا خود به صورت ساختار مستقل احداث شوند. ساختار داربست نمای سبز می تواند از جنس های مختلفی چون چوب ، فلز ، شبکه توری ، سیم های کابلی و غیره باشد. در این نوع دیوار سبز انواع بالارونده ها در پای دیوار و در زمین ، و در صورت نبود امکان در گلدان کاشته شده ، توسط داربستی که بر روی دیوار نصب شده به طرف بالا هدایت می شوند . در نوع پیچیده تر آن ، گیاهان می توانند در فلاور باکس هایی در فواصل بالکن ها ، پشت بام و بر روی نمای ساختمان نیز تکرار شوند .

شکل 3-1 شکل 4-1
نمونه هایی از استفاده ی سنتی از گیاهان بالا رونده بر روی نما
1-16-2 سیستم پانل های شبکه ای مدولار Modular Trellis Panel system/
سیستم پانل های شبکه ای مدولار ، سبک و از جنس شبکه استیل گالوانیزه بوده ، و به گونه ای طراحی شده است که نمای سبز را با فاصله ای از سطح دیوار نگه می دارد . پانل های مشبک ، به صورت مدولار در کنار هم قرار گرفته ، می توانند سطح بزرگی را بپوشانند. به این پانل ها همچنین می توان فرم داد تا اشکال و منحنی های موردنظر را شکل دهند. این سیستم مدولار به دلیل سختی و صلابت پانل ها ، می تواند بین قسمت های مختلف سازمان پل زده و یا به عنوان دیواره های سبز مستقل بکار گرفته شوند.

شکل 5-1 مراحل مختلف نصب پانل شبکه ای مدولار نمای سبز
1-16-3 سیستم های کابلی و شبکه توری سیمی Cable and Wrie – Rope Net Systems/
سیستم های کابلی و شبکه توری ، یا به تنهایی و یا به صورت تلفیقی برای ایجاد نمای سبز به کارمی روند. شبکه های سیمی اغلب برای نگهدای از گیاهانی که رشدی آهسته داشته ، و به پشتیبانی بیشتری نیاز دارند ، کاربرد دارند. سیستم های شبکه توری انعطاف پذیر تر از سیستم کابلی بوده و قابلیت طراحی متنوع تری را دارند.
سیستم کابلی برای نگهداری از گیاهان رونده ی پرشاخ و برگ و با رشد سریع بکار می رود. سیستم کابلی از یک سری توپی ، غالباً از جنس فولاد ضدزنگ تشکیل شده ، که قابلیت عبور کابل ها وکشش و انقباض آنها از میان یکدیگر را جهت شکل گیری شبکه موردنظر فراهم کرده ، تکیه گاه وحامل گیاه موردنظر می باشد . توپی ها به کمک پیچی که از میان سوراخ مرکزی توپی عبور می کنند به سطح دیوار نصب می شوند . نحوه قرارگیری و فاصله بین توپی ها بر روی دیوار مطابق با طرح خاص انتخابی خواهد بود . با این حال فاصله های انتخابی با توجه ویژه نسبت به نوع گیاهان شکل می گیرد. به عنوان مثال ، حتی برای بالارونده های بسیار نیرومندی چون ویتیس ، فضای بیش از 50 سانتی متر فاصله بین توپی ها توصیه نمی شود. در مورد بالارونده هایی با نیروی متوسط مانند کلماتیس ، فاصله ای معادل 15 الی 30 سانتی متر توصیه می شود . کابل های سیمی می توانند بصورت افقی ، عمودی و یا ضربدری به هم متصل شوندو اشکال متنوعی را به وجود آورند. نصب این نوع نمای سبز بسیار آسان است و افرادعادی بدون نیروی متخصص می توانند آن را بر دیوار منزل و بالکن ها پیاده کنند.

شکل 6-1 سیستم شبکه توری سیمی نمای سبز

شکل 7-1 سیستم کابلی نمای سبز
نوع دیگری از سیستم های کابلی که به منظور استفاده در نماهای سبز با سطح وسیع می باشند ، سیستم نمای کابلی – کششی است. این سیستم های عمودی فضاهای سبز می توانند دیواره ساختمان هایی چون پارکینگ ها ، ساختمان های اداری ، فضاهای عمومی یا فضاهای مسکونی بزرگ را بپوشانند . این سیستم به شکل گیری فضای سبز عمودی در حجم وسیع کمک می کند . این دیوارها برای فضاها و اماکن عمومی ایده آل می باشند.

شکل 8-1 سیستم نمای کابلی- کششی
نمای سبز در مقایسه با نوع دیگر دیوار سبز ، دیوار زنده ، ریسک پذیری پایین تری داشته ، از نظر اقتصادی ارزان تر و از نقطه نظر اجرایی ساده تر می باشد و در صورت امکان کاشت گیاه و یا قراردادن فلاور باکس در قسمت پایینی نما بهتر است از نمای سبز با گیاهان رونده استفاده شود. در این حالت گیاهان بالارونده ، یا به طور مستقیم در خاک و یا در فلاور باکس هایی بر روی سطح زمین ،کاشته شده ، توسط داربستی که بر روی دیوار نصب شده به طرف بالا هدایت می شوند.

شکل 9-1 کاشت گیاه بالارونده در پیاده رو
یکی از محدودیت های نمای سبز ، طولانی بودن زمان رشد نهایی بالارونده ها برای رسیدن به ارتفاع و پوشش کامل حجمی موردنظر ، که گاه سه الی پنج سال به طور می انجامد ، است . برای رفع این مشکل گیاهان بالارونده می توانند در فلاور باکس هایی در فواصل بالکن ها ، پشت بام و بر روی نمای ساختمان نیز تکرار شوند.

شکل 10-1 کاشت گیاه بالارونده در طبقات
راه حل دیگر برای رفع این مشکل این است که در مرحله کاشت از دو نوع پوشش گیاهی استفاده شود ؛ پوشش گیاهی اصلی که بعد از مدتی به پوشش کامل حجمی موردنظر خواهد رسید و پوشش گیاهی موقت ، که کمک به حجم انبوه سریع کرده ، بعد از مدتی که گیاهان اصلی انبوه تر شدند ، حذف خواهد شد. از دیگر محدودیت های نمای سبز می توان به نیاز ریشه گیاهان بالارونده به عمق بالای بستر کاشت اشاره کرد. با این حال نمای سبز از ساده ترین و ارزان ترین نوع های دیوار سبز بوده و امکان اجرای آن برای شهروندان بدون نیاز به نیروی متخصص وجود دارد. داربست کابلی ، امکان تنوع طراحی و فرم دهی گیاهان بالارونده را بر روی نما ساختمان دارد.
1-16-4 دیوار زنده