دارای آسایش ومطبوع و همچنین الزامات مختص به محل نگهداری اشیای با نیازهای نگهداری خاص می باشد.استفاده از سیستم حرارت مرکزی برای گرمایش، چیلر جهت سرمایش و سیستم تهویه مطبوع برای تعویض مکانیکی هوا و فن کویل برای تبدیل نهایی پیشنهاد می شوند.

سیستمهای تهویه مطبوع:
عمل تهویه مطبوع عبارت است از انجام عملیاتی روی هوا تا بتوانیم شرایط هوای محل مورد نظر را برای زیستن، کارکردن یا عملیات صنعتی راحت و مناسب کنیم . این شرایط عبارتند از کنترل درجه حرارت، رطوبت و حرکت هوا بطور همزمان که طبق روش معینی بطور اتوماتیک ثابت بماند یا تغییر کند.در تهویه مطبوع باید عوامل مختلف هوا را تنظیم و ثابت کرد که اهم آنها عبارتند از درجه حرارت، رطوبت هوا، سرعت وزش هوا، صاف کردن هوا از گرد وغبار و از بین بردن باکتریها و ویروسهای موجود در آن می باشد.حرارت رطوبت و آلودگی هوا، قبلاً در مورد چگونگی تنظیم و کنترل شرایط محیطی در موزه ها جهت حفاظت از اشیا و مجموعه های نمایشی در فضاهای نمایشگاه و انبار به تفصیل اشاره شد. ضوابط و رهنمودهای ارایه شده در این زمینه اگرچه زمینه اصلی طراحی تاسیسات مکانیکی است ولی تنظیم و کنترل شرایط محیطی کامل موزه به طور همه جانبه ای مربوط به تعداد بازدید کنندگان و کارکنان و نوع اشیاء و مجموعه های نمایشی و نیازهای کمی و کیفی این عوامل است که بسادکی تحت تاثیر تغییر درجه حرارت و رطوبت و جریان مستمر هوای گرم و سرد قرار می گیرند انتشار گرما از تجهیرات، تغییر تعداد بازدیدکنندگان، خصوصیات فضاهای نمایشگاه ها و انبارها و غیره را باید در یک چارچوب جامع مورد توجه قرارداد تا طراحی و تامین سیستم تهویه مطبوع مناسب و سایر کنترل کننده های حرارت و رطوبت امکانپذیر گردد از اینرو تهویه کامل از اهمیت بسیار برخوردار است زیرا از این طریق به کلیه عوامل مختلف هوا که لازم است تنظیم و کنترل شوند باید توجه کامل شود این عوامل عبارتند از: درجه حرارت رطوبت سرعت و افزایش وزش هوا صافی و پاکی هوا، باکتریها، بو و گازهای مسموم موجود درهوا این عوامل به طور کلی در اکثر موزه ها از اهمیت بسیاری برخوردار هستند و گاهی نیز با توجه به میزان حساسیت اشیاء و مجموعه های نمایشی لازم است که توجه بیشتری به برخی از آنها شود بخصوص با توجه به تنوع اشیاء نمایشی و نیازهای محیطی متفاوت در فضاهای نمایشگاه، انبار، کارگاه و غیره لازم است تا تهویه موزه براساس مناطق آب و هوایی مجزا صورت گیرد بطور کلی توجه به توصیه های زیر جهت تنظیم و کنترل شرایط محیطی و استفاده از تاسیسات مناسب در موزه ضروری است.
برای جانمایی تاسیسات مرکزی مکانیکی موزه ،فضایی معادل سیصدمترمربع درطبقه زیرزمین اختصاص داده میشود.سیستم فن کویل سقفی نیز جهت انتقال وتبدیل نهایی وهوارسانی پیشنهاد میگردد. این واحد ها درسقف کاذب مجموعه پوشش داده خواهندشد تافضایی ازکف را اشغال نکنند.
-2-10-4تاسیسات الکتریکی:
تمامی تجهیزات برقی مورد نیاز، چه برای روشنایی و چه برای استفاده از نیروی آن حتی الامکان باید علاوه بر نیازهای موزه متناسب با امکان افزایش مصرف برق و گسترش آینده موزه طرح ریزی شوند از جمله در موزه ها نیز مانند سایر ساختمان های مدرن، می بایست پیش بینی های لازم برای عبور سیم ها و کابل های برقی انجام شود انتخاب روش مناسب برای این منظور می باید با توجه به نیازهای آتی موزه باشد موقعیت اتصالات در کفها، دیوارها و سقفها نیز باید انعطاف پذیری لازم را برای استفاده از نیروی برقی در فضاهای مختلف بخصوص در فضای نمایشگاه امکانپذیر سازد از این رو انتخاب مسیر سیم کشی و روش آنجام آن روش دسترسی آزاد، استفاده از کانال زیرزمینی و یا لوله کشی و . . . اهمیت بسیاری دارد و باید به بهترین صورت از آن محافظت شود وجود یک شبکه اضطراری افزون برسیستم کلی بی نهایت ضروری است. این شبکه باید دارای ولتاژ کم باشد که با باطری های ذخیره یا ژنراتور مستقل تولید می شود. اگر جریان اصلی دچار نقص غیر منتظره ای شد شبکه یاد شده باید قادر به تامین روشنایی اضطراری حداقل به مدت سه ساعت در اتاق های همگانی و بویژه در مراکز تجمع اتاق های سخنرانی، راهروها، راه پله ها، خروجی اضطراری و. . . باشد. پیش بینی این امر از نظر امنیت موزه و بازدیدکنندگان آن نیز بسیار اهمیت دارد.

– 11-4 نور در موزه :
ازآنجاکه مبحث نور ازفاکتورهای بسیار موثر در طراحی موزه است به تفصیل بدان می پردازیم:
نور از جمله عوامل موثر بر پوسیدگی اشیا موزه است که بیشتر بر مواد آلی (کاغذ، پارچه، چرم و تابلوهای نقاشی) تاثیر می گذارد. مکانیسم پوسیدگی از طریق نور، هنوز به خوبی شناخته نشده است. می توان چنین در نظر گرفت که همه انواع نور، چه مرئی و چه غیر مرئی، طبیعی یا مصنوعی، موجب پوسیدگی و فرسایش اشیاء می شوند. جسمی که نور به آن می تابد و نسبت به نور حساس است، دیر یا زود می پوسد و نهایتاً از بین می رود. این روند به نسبت مدت و شدت قرار گرفتن در معرض نور، نوع تشعشع و نوع شی ممکن است سالها یا قرنها به طول بکشد. به تجربه ثابت شده که بعضی از مواد بیش از سایرین نسبت به نور حساس هستند. ترکیب فیزیکی و شیمیایی این اشیاء و همین طور ماده رنگی آنها به میزان حساسیت آنها به نور موثر است.به طور کلی نورپردازی نامناسب بر اشیا سبب ایجاد مشکلات زیر می شود:
الف – خسارت ناشی از قرار گرفتـن در معـرض مستقیـم اشعـه ها که می تواند بر حسب شدت، مدت، طول موج (مثلاًاشعه ماورا بنفش) و شرایط آب و هوایی متفاوت باشد.
ب – زیان های ناشی از تاثیرات نورپردازی بر آب و هوا (به طور مثال، افزایش دمای اتاق ها) خـورشید
نور مصنوعی، علاوه بر نور مرئی، مقدار مشخصی اشعه های غیر مرئی (ماوراء بنفـش و مـادون قـرمز) نیـز ساطع می کنند. نور ماوراءبنفش (که طول موج آن کوتاهتر است) عمدتاً به دلیل تاثیر واکنـش های طیفی–شیمیایی خطرناک است و نور مادون قرمز (با طول موج بلندتر) حرارت زا است. شدت نورمستقیم خورشید، برحسب شرایط ده ها یا حتی صدها بار بیشتر از انواع رایج نورهای مصنوعی اسـت.

-1- 11-4روش های نورپردازی:
نور قادر است پیام های فراوانی را ارسال کند که تاثیرات احتمالی آن عبارتست از: راهنمایی کردن، آگاهی دادن، جدا کردن و بهم پیوستن، مخفی یا آشکار کردن، بزرگ و کوچک کردن و تولیدی شادی یا اندوه. استفاده ناشیانه از نور می تواند سبب تحریف فضا شود. از اینرو نورپردازی باید در جهت تاکید بر واقعیت باشد و نباید با استفاده از شیشه رنگی، سطوح انعکاسی و غیره، رنگ ها را تغییر داد.روشنایی موزه متناسب با آمادگی بازدیدکننده، سبب واکنش وی شده و ممکن است موجب تحرک یا خستگی وی شود. است بنحوی که سایه روشن های نورانی شدید و سریعاً متغیر، حتی زرد موجب خستگی بصری یا عصبی شدن بازدیدکننده می شوند. ( بللا ، برتنباخ ، 1980 )
میزان روشنایی عمومی باید به اندازه ای باشد که از کنتراست بیش از حد اجتناب شود. در مواردی که میزان افزایش یا کاهش روشنایی سریع و زیاد است، باید یک منطقه واسطه تطبیقی یا انتقالی فراهم شود، بنحوی که بازدیدکننده قادر باشد، به سطح جدید روشنایی عادت کند. کنتراست برای درک محیط لازم است، اما در موزه باید هوشمندانه تنظیم شود. بنحوی که همه اشیا و سطوح هم اندازه در میدان دید، تاحد ممکن به یک نسبت روشن شوند.خیرگی چشم، زمانی اتفاق می افتد که شی روشن شده تحت تاثیر حضور عمل روشنتر در میدان دید قرار گیرد.
چشم، خیرگی در نور روز را بهتر از نور مصنوعی تحمل می کند. زیرا در هنگام روز منبع روشنایی بالاتر است. چنانچه حذف منبع خیرگی ممکن نباشد، باید سطح روشنایی عمومی را افزایش داد.فشار چشم از طریق خیرگی، نقش مهمی در معماری موزه دارد. فشار چشم ممکن است نه تنها در رابطه شی، بلکه در فضای نمایشگاه، هرجا که میدان دید دارای کنتراست های شدید است، بروز کند. جهت نور بر طراحی کلی موزه تاثیر عمده ای دارد و از اینرو زوایه تابش نور باید مورد مطالعه قرار گیرد. نوری که بطور مایل نسبت به مسیر دید از بالا و از کنار می آید، ادارک را تسهیل می کند. در حالیکه در همان محور خط دید، نور هیچگونه کنتراستی ایجاد نکرده و سبب تحریف ادارک می شود. این ملاحظات نه تنها در مورد اشیا سه بعدی، بلکه در مورد نقاشی های دارای سطح ضخیم نیز صادق است.
-1-1-11-4نورپردازی طبیعی (نور روز):
روشنایی طبیعی علیرغم تنوع در طول زمان و مشکلاتی که در مکان های مختلف دارد، به دلایل فیزیولوژیکی و همچینین اقتصادی، هنوز بهترین وسیله روشنایی است. و هرجا که شرایط نگهداری و حفاظت از اشیا اجازه دهد، ارجحیت با نور روز است از اینرو در هنگام طراحی موزه باید از این منبع روشنایی بهترین استفاده را نمود و این در شرایطی است که ممکن است از برخی از کیفیات ساختمانی چشم پوشی شود جهت نور ممکن است از بالا (عمودی) یا از پهلو (افقی) باشد مدتهاست که ارزش نورپردازی از بالا در طراحی موزه ها استفاده می شود و امتیازاتی نیز برای آن قایل هستند.( بللا ، برتنباخ ، 1980 )
الف – نورپردازی از بالا روشی است راحتر و ثابت تر در نورپردازی و کمتر در معرض موانع جنبی در داخل و خارج از سالن مانند ساختمان های دیگر و درختان قرار می گیرد.
ب – نوری که از بالا به تصاویر و یا سایر اشیا به نمایش گذارده می تابد، قابل تنظیم است و تامین کافی و یکنواختآن دیدی بسیار مناسب با حداقل بازتاب و یا انحراف به وجود می آورد .
ج – امکان به نمایش گذاشتن اشیا بیشتری را در فضای نمایشگاه امکان پذیر می سازد.
د – با توجه به حذف پنجره ها و کاهش راه های ارتباطی، فضای نمایشگـاه از امنیت بیشتری برخوردار شده وتمهیدات امنیتی نیزکاهش می یابد. نورپردازی از بالا در عین حال از امتیازات فنی نیز برخوردار است که می توان آنها را با اقدامات فنی و ساختمانی تاحدودی کاهش داد.
-2-1-11-4نور مصنوعی:
ملاحظات تکنیکی و مشکلات نگهداری مربوط به استفاده از نور مصنوعی از جمله عوامل موثر برکاهش کاربرد نورمصنوعی در موزه ها بوده است. نور مصنوعی از منابع نقطه ای یا خطی تامین می شود و از اینرو چون سطوح تعدیل کننده شدت آن با نور موزه قابل مقایسه نیست، لذا دستیابی به شرایط مشابه نور روز نیز تا میزان محدودی امکان پذیر است.
شدت و ترکیب خطی نور مصنوعی تا حدود زیادی قابل تنظیم است و از اینرو منابع نور را به نحو قابل انعطافی می توان تنظیم نمود ولی درعین حال استفاده از نور مصنوعی سبب ایجاد مشکلاتی نیز می شود. یکنواختی، مشکلات مربوط به نحوه توزیع سایه و روشن ها در دامنه دید، و افزایش دمای حاصل بخصوص در مواردی که از لامپهای گداخته استفاده دیده می شود ازجمله اینگونه مسائل هستند. از آن گذشته نور طبیعی، فضا را از نوری تنظیم شده و متعادل سرشار می کند که به روش مصنوعی تنها از طریق یک نور مصنوعی بسیار قوی که سطح وسیعی را