طریق غذای آلوده در کشورهای صنعتی هستند(9).
این سویه‏ها عامل اسهال‏های دراز مدت، آبکی که با استفراغ و از دست رفتن آب بدن همراه است بوده و عوامل چسبنده ‏ آنها نسبت به مانوز مقاوم هستند. پیلی‏های نازکی در باکتری‏ها وجود دارد که باعث الگوی خاص چسبندگی در آنها می‏شوند و وابسته به پلاسمید هستند. باکتری EAEC، توکسین شبیه ST و همولیزین می‏سازد(1و8).
1-9 عفونت‏های اشریشیاکلی خارج روده‏ای
برخی سویه‏های اشریشیاکلی از محل زندگی خود خارج شده و توانایی ایجاد بیماری در میزبان را به دست می آورند. این سویه‏های بیماری زا به عنوان اشریشیاکلی اسهال زا یا اشریشیاکلی بیماری زای خارج روده ای طبقه بندی می‏شوند. سویه‏های اشریشیاکلی بیماری زای خارج روده‏ای می‏توانند در محل‏هایی مانند خون، سیستم اعصاب مرکزی و سیستم ادراری، کلونیزه شده و سبب بیماری شوند. این سویه‏ها منجر به سندرم‏های کلاسیک مثلUTI ، باکتریمی یا مننژیت نوزادی می‏گردند. در بین سویه‏های اشریشیاکلی بیماری زای خارج روده‏ای، سویه‏های اشریشیاکلی اوروپاتوژن (UPEC ) شایع ترین سویه‏های عامل بیماری در انسان هستند. این باکتری‏ها عامل عفونت مجرای ادراری (95-70%) و بخش عمده ‏ای از عفونت ادراری بیمارستانی (50%) محسوب می‏شوند(22،83 و103).
1-1-9 مننژیت نوزادی
عفونت‏های اولیه مننژیت نوزادی معمولاً از طریق جفت از مادر و در حین زایمان یا در موارد نادری از عفونت‏های بیمارستانی ناشی می‏شوند. در مننژیت‏های ناشی از اشریشیاکلی فاکتور اصلی اتصال باکتری به سلولهای آندوتلیال مغز، فیمبریهS می‏باشد(34و37).
2-1-9 سپسیس
سپسیس ناشی از اشریشیاکلی معمولاً به دنبال عفونتهای UTI رخ می‏دهد و در زنان بیش از مردان دیده می‏شود. در بیش از85 تا 95% بیماران مبتلا به سپسیس، بیماری‏های کبدی، بدخیمی‏های خونی، تومور و دیگر سرطان‏ها نیز رایج است. سپسیس و مننژیت اغلب ناشی از سویه‏های اشریشیاکلی دارای آنتی‏ژن کپسولیK1 می‏باشند(63 و101).
3-1-9 التهاب مثانه
التهاب مثانه ناشی از اشریشیاکلی، معمولاً با سوزش حاد حین دفع ادرار و درد کمر مشخص می‏شود. در حالی که پیلونفریت، قسمت‏های بالاتر مجاری ادراری (کلیه و لگنچه) را درگیر می‏کند و ممکن است آرام یا با تهوع و استفراغ همراه با سپسیس رخ دهد(34).
4-1-9 عفونتهای مجاری ادراری (UTI)
باکتری اشریشیاکلی شایعترین عامل عفونت مجاری ادراری شناخته شده است. این ارگانیسم همچنین عامل% 90 تمامی عفونتهای ادراری شناخته شده در بیماران مراجعه کننده به مراکز درمانی است.
اشریشیاکلی اوروپاتوژن (UPEC)،عامل اولیه عفونت مجاری ادراری می‏باشد که شامل سیستیت و پیلونفریت می‏باشند. اشریشیاکلی اوروپاتوژن گروهی از فاکتورهای ویرولانس را فعال می‏نماید که در نتیجه رشد باکتری را آسان می‏نماید و سبب مقاومت باکتری در داخل مجرای ادراری میزبان می‏گردد(1،34و68). عفونت مجرای ادراری به کلونیزاسیون باکتری‏ها در سیستم ادراری و تهاجم به بافت‏های دستگاه ادراری اطلاق می‏گردد، تخمین زده می‏شود که حدود 20% از زنان در طول زندگی حداقل یکبار دچار عفونت مجاری ادراری می‏شوند و با افزایش سن این احتمال بیشتر نیز می‏شود. افزایش وقوع عفونت مجاری ادراری با افزایش سن برای هر دو جنس وجود دارد، اغلب عفونت‏ها در زنان کوتاه مدت بوده و اغلب منجر به آسیب کلیوی نمی‏شود، اما میزان وقوع عفونت مجاری ادراری در بین مردان جوان در همان گستره سنی بسیار کمتر است (1،34و103). مهمترین فاکتور تعیین کننده بیماری‏زایی سویه های UPEC توانایی اتصال آنها به سلول‏های اپی‏تلیال روده از طریق Adhesins است. پیلی‏های نوع p مهمترین فاکتور ویرولانس این باکتری‏ها هستند. علاوه بر این، سویه های UPEC همچنین می‏توانند مولکول‏های چسبندگی غیر فیمبریه‏ای مانند AFAI، AFAII و Dr را نیز بیان کنند که همگی آن‏ها به وسیله ژن‏های کروموزومی بیان می‏شوند. باکتری‏های UPEC همچنین توکسین‏های Cft1 ،Sat و همولیزین را تولید می‏کند(1و8).
باکتری‏ها معمولاً از سه طریق ممکن است به دستگاه ادراری وارد شوند که شامل عفونت بالارونده، انتشار خونی و انتشار لنفاتیک می‏باشد. سویه‏های اوروپاتوژن اشریشیاکلی می‏توانند از طریق مجرای ادراری بالا رفته و باعث ایجاد عفونت گردند. بیماری UTI معمولاً با عفونت مثانه شروع می‏شود، اما اغلب با فراگرفتن کلیه‏ها توسعه پیدا می‏کند و سرانجام ممکن است منجر به نارسایی کلیه‏ها و پیلونفریت شود و حتی ممکن است با خون همراه باشد. با توجه به افزایش خطر UTI در نوزادان، زنان باردار، افرادسالخورده، بیماران با آسیب‏های نخاعی، متعاقب استفاده از سوند ادراری، بیماران مبتلا به دیابت، مولتیپل اسکلروزیس و بیماران دچار نقص ایمنی درمان اولیه و کنترل بیماری دارای اهمیت خاصی است(85 ،103و104). اساس درمان در عفونت‏های ادراری، انتخاب یک آنتی بیوتیک مناسب با کارایی و اثر بخشی بالا می‏باشد. امروزه مسئله مقاومت‏های آنتی بیوتیکی در میان باکتری‏های پاتوژن به خصوص اشریشیاکلی به یک مشکل جدی تبدیل شده است(98).
1-10 مقاومت‏های میکروبی
اساس درمان مناسب در عفونتهای ادراری، انتخاب یک آنتی بیوتیک با کارایی خوب و ارزان می‏باشد و مشکل اصلی در درمان عفونتهای ادراری ناشی از اشریشیاکلی، مقاوم بودن باکتری نسبت به تعداد زیادی از آنتی بیوتیکهای رایج می‏باشد. از طرف دیگر گسترش مقاومت‏های آنتی بیوتیکی تقریباً همیشه با افزایش مصرف آنتی بیوتیک‏ها همراه می‏باشد(18و19).
سویه‏های مقاوم به داروی این باکتری در نقاط مختلف جهان شیوع زیادی دارد (59، 98و 99).در یک مطالعه انجام شده در شمال شرقی ایران، ایزوله‏های بالینی مقاوم E. coli نسبت به آموکسی‏سیلین (3/99%)، جنتامایسین (6/33%)، تتراسایکلین (8/72%)، سفتازیدیم (4/46%)، کوتریموکسازول (75%)، ایمی‏پنم (4/1%)، سیپروفلوکساسین (6/47%)، نوروفلوکساسین (7/50%)، سفالوتین (8/77%)، آمیکاسین (1/12%)، نیتروفورانتوئین (9/12%)، کلرامفنیکل (7/20%) و نالیدیکسیک اسید (7/60%) گزارش شده است. 2/84% از این ایزوله‏ها سویه‏های E. coli مقاوم به چند دارو هستند (98).
بنابراین به خاطر شیوع بالای E. coli در بیماری‏های عفونی مختلف و فراوانی مقاومت میکروبی E. coli، یافتن منابع جدید از عوامل ضدمیکروبی ضروری است.
در زمانهای گذشته، قبل از ظهور عوامل ضدمیکروبی شیمیایی جدید مردم از گیاهان برای درمان بیماری‏های عفونی استفاده می‏کردند.در سالهای اخیر فعالیتهای ضدمیکروبی گیاهان با کاربردهای سنتی برای درمان عفونتهای مختلف از نظر علمی به اثبات رسیده است (66 و74).
1-11 موارد استفاده از گیاهان دارویی
اگر چه در نیم قرن گذشته استفاده از داروهای شیمیایی به شدت رواج یافته است، ولی به سرعت آثار زیان بار آنها بر زندگی انسان سبب گرایش مجدد به گیاهان دارویی گردیده است و این نکته که توسل به گیاهان دارویی همواره در طول تاریخ یکی از روش¬های موثر درمان بوده، به خوبی روشن است. گیاهان دارویی رستنی¬هایی با تاریخچه جالب توجه و ممتاز هستند. علاوه بر قدمت، گستره نفوذ این گیاهان در تاریخ ادیان و ملت¬ها بسیار شایان توجه است، به طوری ¬که در حوادث مهم تاریخی، سیاسی، اجتماعی و دینی، این گیاهان قرین توجه بوده و یا منجر به بروز حوادث مهمی شد¬ه¬اند. استفاده از گیاهان دارویی به منظور درمان با تاریخ زندگی انسان همزمان است. انسان در تمام دوران تاریخی چاره¬ای جز توسل به گیاهان نداشته است (82).
امروزه در کشورهای اروپایی نیز استفاده از گیاهان یک عملکرد تهاجمی در برابر داروهای سمی و مضر موجود در بازار است، به این منظور، علم پزشکی استفاده از داروها و آنتی بیوتیک¬های بدست آمده از گیاهان را مانند آنتی بیوتیک¬های سنتی (حاصل از میکروارگانیسم¬ها و مشتقات سنتز شده توسط آنها) مورد توجه قرارداده است (116).
1-12کشت گیاهان دارویی
فلات ایران به عنوان منشأ و خاستگاه بسیاری از گیاهان دارویی معرفی شده است و با توجه به نیاز صنایع دارویی، غذایی، آرایشی و بهداشتی به گیاهان دارویی به عنوان مواد اولیه تولیدات صنایع مذکور، کشت گیاهان دارویی در کشور ما در حال گسترش بوده، در این رابطه انجام تحقیقات و مطالعات بیشتری لازم است (4).نیاز صنعت داروسازی به مواد مؤثره گیاهان به حدی زیاد است که امکان تأمین آن از طبیعت غیر ممکن است، بنابراین بسیاری از این گیاهان باید در مزارع بزرگ کشت شوند و می‏باید یک سری عوامل اساسی در نظر گرفته شوند تا گیاه کیفیت و میزان مواد مؤثره خود را حفظ کند(5).روند رو به افزایش مصرف گیاهان دارویی، بدون توسعه روش‏های مناسب کاشت و مدیریت و برنامه ریزی صحیح، پیامدهای نگران کننده‏ای نظیر تخریب محیط زیست را در بر خواهد داشت.اگرچه قیمت گیاهان جمع آوری شده از منشأ طبیعی و وحشی بسیار ارزانتر است ولی برای جلوگیری از نابودی عرصه‏های طبیعی، عدم یکنواختی محصولات جمع آوری شده و در بعضی موارد کیفیت پایین آنها، اجرای عملیات پس از برداشت نامناسب و در نهایت ناکافی، پاسخگوی نیاز صنایع دارویی نمی‏باشند و به منظور رفع نیاز صنایع دارویی، باید تولید و کشت گیاهان دارویی در مزارع و همچنین فرآوری صنعتی آنها توسط متخصصان مربوط صورت گیرد.به طوری که از منابع طبیعی به عنوان الگو و مدل به منظور تولید انبوه مواد دارویی در کشت و صنعت بهره برداری گردد.با توجه به این موضوع که هنوز انسان تمام استعدادهای دارویی طبیعت را به طور کامل نشناخته است، تأکید اصلی متخصصان، حفظ استعدادهای ناشناخته و جلوگیری از انقراض و حمایت از گونه های طبیعی است (6).به منظور تأمین مواد اولیه گیاهی مورد نیاز صنایع داروسازی توصیه می¬گردد که کشت و پرورش گیاهان دارویی به صورت جدی انجام پذیرد.
در این راستا بررسی عملیات زراعی مانند زمان کاشت، نحوه تکثیر، تغذیه و مدیریت آن، تاریخ برداشت و مراقبت¬های پس از برداشت، در خصوص گیاهان دارویی، نقش مهمی را در افزایش محصول و کیفیت آن خواهد داشت.توجه نکردن به هر یک از موارد فوق، خسارت¬های جبران ناپذیری را متوجه تولید کنندگان خواهد نمود.برای مثال، برداشت گیاهان دارویی در زمان نامناسب، نه تنها میزان محصول به دست آمده را کاهش می¬دهد، بلکه محصول برداشت شده از کیفیت مناسبی نیز برخوردار نخواهد بود، زیرا عملکرد اندام مورد نظر و همچنین میزان متابولیت¬های ثانویه یک گیاه دارویی، در مراحل مختلف رشد و نمو گیاه متفاوت است(5).برداشت گیاهان دارویی مشکل است و انجام این کار با ماشین به سختی امکان پذیر است، زیرا جمع آوری برخی از اندام‏های حاوی مواد مؤثره (نظیر گلبرگ¬ها، گل¬ها، برگ¬ها و…) تنها با دست ممکن است.
از این رو، تولید گیاهان دارویی به نیروی انسانی زیادی نیاز داشته و با جمع آوری گیاهان دارویی کار به اتمام نمی¬رسد (بر خلاف برخی محصولات کشاورزی)، بلکه پس از برداشت محصول، اندامهای جمع آوری شده را باید تحت تأثیر عملیات مناسبی قرار داد تا به صورت قابل استفاده درآید (خشک کردن، استخراج ماده مؤثره، بسته بندی و…).در قرن حاضر تحقیقات گسترده‏ای بر روی گیاهان دارویی انجام پذیرفته و داروهایی با ماده مؤثره طبیعی، افق های جدیدی را برای جامعه پزشکان و داروسازان پژوهشگر گشوده است.به طوری که در حال حاضر حدود یک سوم داروهای مورد استفاده در جوامع انسانی را داروهایی با منشأ گیاهی و طبیعی تشکیل می‏دهند و صنایع داروسازی جهان تلاش می‏کنند. ساخت شیمیایی اقلام مربوط به دو سوم بقیه داروها نیز به تدریج منسوخ و به منابع گیاهی متکی گردد.از این رو، صنایع داروسازی و گروه‏های تحقیقاتی بسیاری از کشورها توجه خود را به کشت و تولید گیاهان دارویی معطوف داشته¬اند(5).با نگاهی اجمالی به فرهنگ مصرف داروهای گیاهی در ایران، میراث گرانقدر شناسایی و مصرف این گیاهان در طب غنی سنتی مشاهده می گردد.از طرفی، فلات وسیع ایران که ازاقلیم ها و محیط‏های گوناگون برخوردار است و به همین دلیل فراوانی و تنوع گونه‏های این گیاهان در پهنه دشت¬ها و کوهساران ایران به بیش از 7500 گونه گیاهی (حدود دو برابر