چشم¬اندازهای زیبایی را به فضاهای سبز اطراف و دریاچه کوجک موجود در آن به¬وجود آورند، این مجموعه را در زمره یکی از پرطرفدارترین مجتمع¬های مسکونی در برلین قرار داده است.
نکته جالب توجه در مورد ساخت¬و¬سازهای مسکونی با ارتفاع متوسط آن است که این مجموعه¬ها براساس قابلیت¬های درونی خود محمل¬های مناسبی برای بروز خلاقیت طراحان می¬باشند؛ چرا که از سویی پیچیدگی-های محدود¬کننده فنی موجود در ساختمان¬های بلند¬مرتبه، شامل این نوع از ساختمان¬ها نمی¬باشد؛ و از سویی دیگر امکانات بالقوه موجود در این نوع از ساخت¬و¬ساز مسکونی که در ساخت¬و¬سازهای کم¬ارتفاع مشاهده نمی¬گردد، زمینه خلاقیت را تقویت می¬نماید. بدین¬ترتیب ساخت¬و¬سازهای مسکونی با ارتفاع متوسط به جذابترین سوژه طراحی در زمینه مسکن شهری تبدیل گردیده است.
3-6- مجموعه مسکونی هابیتات
این مجموعه مسکونی توسط موشه سفدی طراحی شده است. این مجموعه جذاب که در سال 1967 م. در مونترال ساخته شده است از سیصد¬و¬پنجاه¬و¬چهار جعب بتنی پیش ¬ساخته تشکیل شده است که در نهایت یکصدو¬پنجاه¬و¬هشت واحد مسکونی را به¬همراه تعداد زیادی تراس سقفی شکل¬ می¬دهند. مجموعه هابیتات را می¬توان یکی از شگرف¬ترین و با هیجان¬ترین ساختمان¬های ده طبقه دانست که دسترسی به واحدهای آن از طریق کوچه¬های در ارتفاع مسقفی امکان¬پذیر می¬گردد که به هسته¬های دسترسی عمودی ختم می¬گردند. این نظام دسترسی باعث شده است که در بعضی اوقات واحدها یک طبقه بالاتر یا پایین¬تر از کوچه¬های تأیین کننده دسترسی شکل بگیرند. حفظ حریم خصوصی هر واحد مسکونی ،استفاده مناسب از دید و منظر رودخانه لارنس ،توجه به جهت تابش نور خورشید ، اختصاص باغچه و تراس مجزا به هر واحد مسکونی ،دسترسی های صریح و ساده ،همه و همه سبب شده ،تا habitat 67 مونترال نمونه بسیار موفق از تجربیات پیش ساختگی در دوران معماری مدرن به شمار بیاید.باید اذعان نمود که سفدی در تزریق کیفیات فضایی خانه های ویلایی حومه شهر های کانادا و استرالیا به این مجتمع مسکونی عظیم و پیش ساخته و تلاش برای ایجاد شخصیت و هویت در واحد های مسکونی بسیار موفق بوده است(نیما طالبیان و دیگران،1388،ص22).
درپایان باید یادآوری کرد که معماران مجموعه¬های مسکونی، برای دست¬یافتن به این واقعیت که مجتمع-های مسکونی با ارتفاع متوسط نسبت به بلوک¬های بلند مرتبه، از مزایای اجتماعی، محیطی واقتصادی بیشتری برخوردار می¬باشند، هزینه¬های بسیار زیادی را پرداخت کرده¬اند و مجبور به عبور از بیراهه¬های متعددی گشته¬اند.
مجموعه شامل 11 طبقه مسکونی ،یک طبقه پارکینگ در همکف و یک طبقه تاسیساتی در زیر زمین می باشد. نحوه ی دسترسی از پارکینگ تا طبقات بالایی توسط سه باکس ارتباط عموی شامل آسانسور و پله است که سه راهرو اصلی روباز در طبقات همکف ،ششم و دهم از آن ها خارج میشوند. لوله های تاسیسات نیز در زیر این راهروها قرار گرفته است.
ساختار هرمی و قرار گرفتن واحدها روی هم ،تنها در یک سمت پروژه که از دید، منظر و تابش مناسبی برخورر است ،امکان پذیر بوده و سمت دیگر پروژه تماما”به ارتباط عمودی و افقی دسترسی ها اختصاص دارد.

3-7-شهر جدید شوشتر(شوشتر نو)
شهر جدید شوشتر نو برای سکونت 31 هزار شهروند پیش¬بینی شده است و در محوطه¬ی 270 هکتاری، در مجاورت شهر باستانی شوشتر بنا شده است. عمده ساکنان این شهر را کارگران کارخانه بزرگ قند تشکیل می¬دادند. شهر استانی و شهر جدید را رودخانه¬ای از هم جدا می¬کند و یک پل هوایی این دو را به-هم وصل می¬کند. شهر از ناحیه شمال کوهستانی است و جنوب و شرق آن را رودخانه¬ای در بر می¬گیرد. درختی در شهر کاشته نخواهد شد، جز آن¬هایی که در بستر رودخانه دیده می¬شوند(مجله¬معماری¬و¬فرهنگ ،1383،ص146).
به گفته کامران دیبا طرح این پروژه،سعی در پیوند کالبدی و احساسی با گذشته دارد.مکان¬یابی این شهر در امتداد ستون فقرات شهر قدیم و تقویت این مسیر با ایجاد محوری پویا در قلب مجموعه نشان از تسلط وی بر معماری بومی و تلاش برای امروزی کردن آن دارد. وی در طرح این پروژه، زیبا شناسی ویژه خود را اعتلا می¬بخشد. حجم¬های خالص با بهره¬گیری از تنوع سایه روشن، وحدت در عین کثرت، هماهنگی در عین تضاد اجزا از روش¬های دستیابی او به معماری اصیل و ماندگار است. به عقیده وی، شوشتر نو نه قدیمی است و نه جدید و همین تعلیق در بستر زمان، فضا را خاطره¬انگیز می¬کند. اگرچه، به-دلیل تحولات سیاسی ایران، طرح پروژه ناتمام ماند و هجوم آوارگان جنگ، باعث عوض شدن کارکرد اصلی مجموعه شد ، اما باز هم می¬توان در لابه¬لای مخروبه¬های باقی¬مانده از طرح اصلی، رد پایی از تلاش معماران و سازندگان ایرانی را رای پیوند امروز با گذشته پیدا کرد(مجله معماری¬و¬فرهنگ،1385،ص 128)
شوشترنو با توجه به اصول و مشخصات معماری سنتی در ایران طراحی شده و مطالعه آن برپایه شرایط زیست محیطی شهرهائی مثل دزفول، شوش، کاشان، یزد و کرمان( معماری آب و هوای گرم و خشک) استوار بوده است. طراحی شهری تحت تأثیر توپوگرافی غنی و عارضه¬های موجود در سایت قرار دارد. خیابان¬ها و فضاها در پاسخ به شرایط جوی طراحی شده¬اند. خیابان¬ها باریک، حیاط¬ها کوچک و انواع مختلف خانه¬ها با توجه به گرو¬های درآمدی گوناگون کارکنان شرکت کشت و صنعت کارون طرح¬ریزی شده¬اند. شوشتر¬نو در ارتباط با ارزشهای فرهنگی جامعه ایرانی می¬باشد و نوعی تداوم سنت را پاس می-دارد.از خصوصیات آن بافت کالبدی به خصوصی است که از نظر فیزیکی یادآور معماری اسلامی بومی می-باشد. در این نوع معماری، وجود میزان بالایی از مشارکت و مبادلات اجتماعی مورد نظر بوده است.
معماری شوشتر¬نو کوششی در جهت نمایش جلوه¬ای از معماری معاصر ایران در ارتباط با سنت، اقلیم، آداب و رسوم و اعتقادات یک منطقه است.
تکوین ایده¬های طراحی
پاسخ به محدودیت¬های فیزیکی
طراحی در چهارچوب فکری شهری با بافت متراکم انجام شده به¬طوری که خود ساختمان¬ها در حد امکان برروی محل رفت¬و آمد و فضاهای زیستی سایه اندازند. خیابان¬ها که باآجر سنگفرش شده¬اند، عمیق و باریک هستند. سطح فوقانی خانه¬های آپارتمانی در طول جناح خیابان ساخته شده¬اندحداکثر سایه را به¬دست می¬دهند. اثر جابجایی حرارت حاصل از خیابان¬ها از طریق تسیل جریان نسیم¬های معمول و زه¬کشی آبهای سطحی تعدیل شدخ¬اند. ساختمان¬های واقع در اطراف خرید با استفاده از پیاده¬روهای عمومی طاقدار و عمیق ساماندهی شده¬اند. برای خنک کردن خانه¬ها هم از همین سیستم استفاده شده است. دیوارهای ضخیم، پنجره¬های کوچک واقع در طرف سایه¬دار خانه که معمولاً رو به حیات خلوت کوچک قرار دارد. ورود از طرف خیابان از طریق فضای کوچک محفوظ تأمین می¬شود که این فضا بین خیابان و در¬ورودی قرار دارد. این بافت، فضای خنکی را برای افرادی که در خیابان جهت دیدار و گفتگو قدم می¬زنند به دست می¬دهد. دسترسی به پشت¬بام مسطح به¬منظور خواب شبانه از طریق پلکان صورت می¬گیرد. دیوارهای حایل موجود در اطراف پشت¬بام، اغلب سوراخ¬دار هستند تا تهویه را تسهیل نمایند. این دیوارها آجری بوده و ارتفاع آنها تا حدی است که سایه لازم را ایجاد نموده ولی مانع از خلوت گزینی همسایه ها نشود.
شکل
طراحی شوشتر نو از اصول کلی معماری سنتی ایران پیروی کرده است. سبکی اساساً منعکس کننده طبیعت که با توجه به داده های اقلیمی شکل می¬پذیرد.
در این طرح، تکنولوژی بومی، فرهنگ و آداب و رسوم کشور مد نظر بوده است. توده ساختمان¬ها در شهر جدید، در اصل ناشی از استقرار ساختمان¬های غالباً یک و دو طبقه به موازات هم می¬باشد.
به¬عبارت دیگر، خانه¬های جعبه مانند که تنگ هم قرار دارند. مرکز شهر بلندتر بوده و از ساختمان¬های تجاری پله¬دار چهار¬طبقه با سقف مسطح تشکیل می¬شود. سردرها ساده یا خطوط مستقیم و متناسب هستند. باوجود این¬که سردرهای موجود در هر خیابان معمولاً در یک سطح قرار دارند ولی مفصل¬بندیهای طاقچه¬ای سایه¬دار و ارتفاع متفاوت دیوارها در اغلب موارد تنوع لازم جهت اجتناب از یکنواختی را به¬دست می¬دهد.

بافت مسکونی شوشتر نو
بافت مسکونی شوشتر نو به¬صورت واحدهای مسکونی تک خانواری و واحدهای آپارتمانی 2 الی4 طبقه شکل گرفته است(شکل 3-18). بخش مرکزی شهرک بیشتر از واحدهای مسکونی تک خانواری مجتمع در قالب یک محله تشکیل شده است. این بخش به صورت بافت متراکم و به¬هم ¬پیوسته و با کوچه¬های سایه-دار و مراکز خدمات محله¬ای در میان آن شکل گرفته است. محور اصلی پیاده شهرک نیز از بخش مرکزی این بافت عبور نموده و در مرکز آن ساختمانی به خدمات تجاری محله¬ای اختصاص یافته است. در طراحی این بافت مسکونی، مطابقت با شرایط اقلیمی، به¬هم پیوستگی ساختمان¬ها، حرکت پیاده در کوچه¬های سایه-دار از اهمیت خاصی برخوردار بوده است(شکل 3-19).
نتایج بررسی مسکن در شوشتر نو
الگوهای مقابله با اقلیم ناسازگار در شهر شوشتر¬نو
مقابله با اقلیم نامناسب در شوشتر نو با استفاده از برخی از اصول مراعات شده در ساخت مسکن سنتی در شوشتر قدیم صورت گرفته است. سعی در ایجاد بافت به¬هم ¬پیوسته مسکونی، ایجاد حیاط پرسایه از طریق کوچکی ابعاد و ساختن بنا در دو یا سه سوی زمین، مراعات جهت مناسب ساختمان، استفاده از ایوان( سایه-بان) از این جمله¬اند.
کاستی مسکن در شوشتر نو در انطباق با اقلیم
جهت اتاق¬ها در شوشتر¬نو به¬سمت شمال یا جنوب و جهت فضاهای خدماتی به¬سمت شرق یا غرب است اما نقصیه آن تکرار پانل¬های جنوبی برای خانه¬های شمالی است که سبب شده است اتق¬های رو به شمال ( با توجه به ایوان جلوی آن) نورگیری کافی نداشته و تاریک باشند به¬طوری¬که حتی در ساعات روز هم در بسیاری از منازل چراغ اتاق روشن بود.
در برخی از تیپ¬های خانه¬ها کمی عمق سایه¬بان در حدی است که نمی¬تواند با تابش شدید نور به داخل اتاق¬های جنوبی مقابله کند و عبور از فضای زیر سایه¬بان، که به¬عنوان فضای ارتباطی در این دسته خانه¬ها مورد استفاده است در گرمای تابستان بسیار دشوار است و در برخی دیگر نحوه قرارگیری اتاق نسبت به ایوان سبب تاریکی اتاق شده است.
شکل و جهت قرارگیری برخی خانه¬ها در شوشتر¬نو به¬نحوی است که حیاط¬ها در فصل زمستان هم¬آفتابگیر خانه است. این خصوصیت حیاط¬های شوشتر¬نو مورد پسند ساکنین خانه¬ها نیست.
اگلوهای مورد استفاده در شوشتر¬نو برای ارتباط اتاق¬ها و فضاهای خدماتی:
در شوشتر¬نو ارتباط فضاهای داخلی خانه به¬طور عمده از طریق ایوان سرپوشیده صورت می¬گیرد، در یکی از تیپ¬های خانه¬ها و نیز در آپارتمان¬های 4 طبقه ارتباط از طریق هال مرکزی است و در یکی از تیپ¬ها ارتباط میان دو اتاق اصلی( علاوه بر ایوان سرپوشیده) به طور مستقیم صورت می¬گیرد.
ارتباط فضاهای بسته مسکونی با هم از طریق فضای نیمه¬باز سبب شده است که میزان